Podatnicy z przesuniętym rokiem podatkowym powinni zwrócić szczególną uwagę na znowelizowane przepisy w zakresie limitów amortyzacji samochodów osobowych. W ich przypadku zmiany te zaczynają bowiem obowiązywać nie od początku roku podatkowego (np. 1 kwietnia), lecz od 1 stycznia 2026 r., czyli od początku roku kalendarzowego. Brak świadomości w tym zakresie może prowadzić do błędów w rozliczeniach i zaniżenia zobowiązania podatkowego.
Nowelizacja przepisów uzależniła limity amortyzacji od poziomu emisji CO₂ pojazdu, objęła najniższym limitem zdecydowaną większość pojazdów użytkowanych przez podatników oraz – co istotne – wywołała skutki również dla umów leasingu, najmu i dzierżawy zawartych przed 2026 r. W praktyce oznacza to, że część rat oraz opłat wstępnych podlega od 1 stycznia 2026 r. zaliczeniu do kosztów podatkowych według nowych, niższych limitów, mimo że umowy, których dotyczą, zostały zawarte w „starym” reżimie. Dla umów leasingu i podobnych nie uwzględniono przepisów przejściowych, choć przewidziano je dla pojazdów wprowadzonych do ewidencji środków trwałych przed końcem 2025 r.
Więcej na ten temat pisaliśmy między innymi w artykułach „Leasing poszkodowany. Nowe limity kosztów mają objąć także stare umowy” i „Nowe limity także do umów leasingu z 2025 r.? Znamy stanowisko fiskusa”.
Pominięto też podatników z przesuniętym rokiem podatkowym
W tekście nowelizacji próżno szukać również regulacji przejściowych dla podatników, których rok podatkowy jest inny niż rok kalendarzowy. Możliwość wyboru roku podatkowego innego niż kalendarzowy przepisy umożliwiają wprost, o ile podatnik wyrazi swoją wolę w statucie, umowie spółki itp., a także poinformuje o tym organ podatkowy.
Niejednokrotnie w przeszłości przy wprowadzaniu istotnych zmian podatkowych ustawodawca decydował się na odroczenie obowiązywania nowych przepisów dla tej grupy podatników do końca przyjętego przez nich roku podatkowego.
Takie rozwiązanie zakładały najistotniejsze reformy przepisów prawa podatkowego ostatnich lat – począwszy od wprowadzenia estońskiego CIT, przez regulacje dotyczące tzw. Polskiego Ładu i minimalnego podatku dochodowego, aż po ich późniejsze korekty.
Brak zastosowania analogicznego rozwiązania w przypadku zmian dotyczących limitów amortyzacji samochodów osobowych powoduje praktyczne problemy w okresie przejściowym dla tej grupy podatników. W istocie bowiem zobowiązani są oni do dokonania stosownych zmian w swoich rozliczeniach podatkowych w trakcie przyjętego przez siebie roku podatkowego.
Brak przepisu przejściowego w przypadku zmian dotyczących limitów amortyzacji samochodów osobowych powoduje praktyczne problemy dla podatników z przesuniętym rokiem podatkowym. W istocie bowiem zobowiązani są oni do dokonania stosownych zmian w swoich rozliczeniach w trakcie przyjętego przez siebie roku podatkowego.
Brak przepisu przejściowego w przypadku zmian dotyczących limitów amortyzacji samochodów osobowych powoduje praktyczne problemy dla podatników z przesuniętym rokiem podatkowym. W istocie bowiem zobowiązani są oni do dokonania stosownych zmian w swoich rozliczeniach w trakcie przyjętego przez siebie roku podatkowego.
Przeoczenie momentu wejścia w życie nowych limitów przez podatników z przesuniętym rokiem podatkowym, oparte na założeniu, że w ich przypadku bardziej restrykcyjne regulacje znajdą zastosowanie od początku ustalanego dla nich w sposób specyficzny kolejnego roku podatkowego, a więc np. od 1 kwietnia bądź 1 lipca, może skutkować zawyżeniem przez nich kosztów uzyskania przychodów, co w konsekwencji prowadzi do zaniżenia zobowiązania podatkowego.
Co zrobić, jeżeli przeoczyliśmy zmianę limitów?
Podatnicy z przesuniętym rokiem podatkowym korzystający jednocześnie z leasingu operacyjnego, najmu długoterminowego lub dzierżawy samochodów osobowych o wartości powyżej 100 tys. zł, powinni w pierwszej kolejności dokonać weryfikacji stosowanych przez siebie zasad rozliczeń w tym zakresie.
W przypadku identyfikacji błędów wynikających z nieuwzględnienia począwszy od 1 stycznia 2026 r. nowych limitów amortyzacji rekomendowane jest przeliczenie kosztów uzyskania przychodów i dokonanie stosownych korekt w tym zakresie. Konieczne będzie także dokonanie dopłaty zaległego podatku wraz z należnymi odsetkami.
W przypadku omyłkowego niezastosowania nowych limitów, które weszły w życie od 1 stycznia 2026 r., korekta powinna być odniesiona „wstecz”, co oznacza, że należy wykluczyć z kosztów uzyskania przychodów wskazane nadwyżki za każdy okres, co do którego nie zastosowano obowiązujących limitów.
Autor: Michał Pysiewicz, doradca podatkowy
Dodatkowe materiały:
