Kategoria Prawo pracy

Ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej została podpisana przez Prezydenta. Nowe przepisy mają na celu uporządkowanie i uproszczenie procedur związanych z zatrudnianiem cudzoziemców, ograniczenie nadużyć w tym obszarze oraz efektywniejsze włączanie obcokrajowców w polski rynek pracy.

Nowelizacja ustawy o emeryturach pomostowych oraz niektórych innych ustaw zmieniła część regulacji Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących sporów sądowych pomiędzy pracownikiem a pracodawcą. Wzmocniła ona pozycję zatrudnionych, m.in. poprzez zobowiązanie pracodawcy do dalszego zatrudnienia pracownika aż do wydania wyroku przez sąd odwoławczy, a także zwiększenie trwałości stosunku pracy pracowników szczególnie chronionych.

Unia zajmuje się nową dyrektywą, która mogłaby bezpośrednio uderzyć w samozatrudnionych. Co prawda unijna dyrektywa ma na celu w teorii „walkę” z platformami internetowymi tj. uregulowanie zatrudnienia za pośrednictwem platform internetowych typu Uber, Wolt, Glovo. Pojawia się jednak zasadnicza wątpliwość, czy możliwe jest ograniczenie regulacji wyłącznie do zatrudnionych za pośrednictwem takich platform, czy wprowadzenie dyrektywy może zrewolucjonizować powszechnie obowiązujący w Polsce model współpracy B2B, a samozatrudnieni oraz ich zleceniodawcy powinni zacząć się obawiać?

Projektowane przez Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej nowe regulacje dotyczące zatrudniania obcokrajowców uzasadniane są m.in. potrzebą eliminowania outsourcingu pracowniczego traktowanego jako tzw. ukryta praca tymczasowa. W praktyce uchwalenie nowelizacji w kształcie, w którym została ona skierowana do konsultacji, może zwiększyć liczbę odmownych decyzji o udzieleniu zezwolenia na pracę dla cudzoziemców, również w tych przypadkach, gdy zatrudniający go podmiot realizuje legalny outsourcing procesowy.

Nowelizacja kodeksu pracy, w ramach której na stałe wprowadzane są do porządku prawnego regulacje dotyczące pracy zdalnej (i jednocześnie uchylane aktualnie obowiązujące przepisy o tzw. telepracy), wchodzi w życie 7 kwietnia 2023 r. W związku z tym pracodawcy przygotowują niezbędną dokumentację pracowniczą, jak choćby porozumienie o pracy zdalnej, ocenę ryzyka zawodowego, informację o BHP i procedurach ochrony danych osobowych. Resort pracy postanowił przedstawić swoje stanowisko dotyczące regulacji, które budzą najwięcej wątpliwości.

Wydłużenie okresu urlopu rodzicielskiego oraz wprowadzenie możliwości skorzystania z nowego zwolnienia spowodowanego siłą wyższą to niejedyne zmiany, które już niedługo ma wprowadzić ustawa, wdrażająca unijną dyrektywę work-life balance. Przepisy, które uchwalił Sejm, mają zapewnić także większą ochronę pracownikom, którzy korzystają z uprawnień wynikających z rodzicielstwa i zapewnić im większe możliwości pozostania na rynku pracy.

Sejm odniósł się do senackich poprawek zgłoszonych w toku prac nad nowelizacją kodeksu pracy w zakresie pracy zdalnej. Ustawę uzyskała również podpis Prezydenta. Biorąc pod uwagę dosyć krótkie, 2-miesięczne, vacatio legis dla nowych regulacji, zarówno pracodawcy, jak i pracownicy mogą mieć problem ze stosowaniem przepisów w praktyce. Dotyczy to m.in. możliwości wykonywania pracy zdalnej przez pracowników wychowujących małe dzieci oraz wniosków o zaprzestanie wykonywania pracy zdalnej.

Projekt nowelizacji rozporządzenia w sprawie zezwoleń na pracę i oświadczeń o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi został przekazany do konsultacji społecznych. Przewiduje on – podobnie jak dotychczas obowiązujące rozporządzenie – 6 typów zezwoleń na pracę. Zmiany mają dotyczyć m.in. wniosków o wydawanie zezwoleń na pracę składanych w formie elektronicznej. Co istotne, Minister Rodziny i Polityki Społecznej ma czas na wydanie rozporządzenia do 29 lipca 2022 r. Jeszcze w tym roku rząd ma też przyjąć projekt nowelizacji ustawy o zatrudnianiu cudzoziemców.