W najnowszym wyroku NSA oddalił skargę złożoną przez Dyrektora KIS, potwierdzając tym samym, że opłaty z tytułu przejęcia wierzytelności w faktoringu nie podlegają ograniczeniom kosztowym w CIT dla tzw. kosztów finansowania dłużnego, określonych w art. 15c ustawy o CIT. Co właściwie wynika z wyroku i jakie ma on znaczenie dla firm leasingowych?
Sprzedaż samochodu wykupionego z leasingu o wartości początkowej nieprzekraczającej 1,5 tys. zł i wprowadzonego do ewidencji środków trwałych skutkuje powstaniem przychodu z działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem PIT. W takiej sytuacji zastosowania nie znajdzie regulacja wynikająca z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b) ustawy o PIT, umożliwiająca wyłączenie z przychodów z działalności przychodów z odpłatnego zbycia niskocennych składników majątku.
Trybunał Sprawiedliwości UE, odnosząc się do ewentualnej możliwości żądania zwrotu podatku pobranego z naruszeniem prawa unijnego, rozstrzygnął, czy jego zwrotu może żądać wyłącznie podmiot, który uiścił ten podatek. Ponadto rozważył, czy w świetle brzmienia art. 110 TFUE państwa UE mogą wewnętrznie uregulować, kto będzie uprawniony do uzyskania zwrotu takiego podatku – podatnik, a może także kolejni właściciele samochodu. Rozważania TSUE dotyczyły uiszczenia obowiązującego w Rumunii (niezgodnie z prawem unijnym) specjalnego podatku rejestracyjnego wymaganego przy pierwszej rejestracji samochodu.
Branża leasingowa ze swej natury nie zalicza się do tych, w których rozliczenia podatku u źródła są najbardziej problematyczne. Znaczna część rynku leasingowego otrzymuje bowiem kluczowe świadczenia, takie jak finansowanie, od podmiotów polskich, w szczególności powiązanego banku. Jednak u tych leasingodawców, którzy wypłacają świadczenia opodatkowane u źródła (w szczególności odsetki) sytuacja znacznie się już komplikuje. Niestety nie należy się spodziewać, by ułatwiły ją objaśnienia podatkowe, których projekt opublikowało ostatnio Ministerstwo Finansów.
Jakie skutki na gruncie przepisów prawa podatkowego po stronie korzystającego wywołuje wypłata przez ubezpieczyciela odszkodowania w przypadku szkody całkowitej (w tym również kradzieży) leasingowanego samochodu? Z takim pytaniem do Dyrektora KIS zwrócił się podatnik, który nabrał wątpliwości co do kwalifikacji tego typu świadczeń. Interpretacja wydana przez organ nie jest korzystna dla leasingobiorców, ponieważ po raz kolejny odwołano się w niej do zasady ogólnej, zgodnie z którą przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są wszelkie przysporzenia majątkowe, uzyskane w związku z tą działalnością, o ile ustawa o PIT nie wyłącza ich z tej kategorii.
Dyrektor KIS, a w ślad za nim również WSA w Warszawie, uznał, że rozliczenie transakcji sprzedaży nieruchomości zawartej z podmiotem powiązanym z zastosowaniem kredytu kupieckiego, którego dokonał podatnik na estońskim CIT, powoduje powstanie dochodu z tytułu tzw. ukrytych zysków. Choć transakcja miała charakter incydentalny i nie miała w pełni rynkowego charakteru, to niewykluczone, że odnosząca się do niej interpretacja przyczyni się do kwestionowania przez organy podatkowe także innych form finansowania między podmiotami powiązanymi na estońskim CIT, np. leasingu.
Podatnik, który nabywa w Polsce usługi wynajmu samochodów wykorzystywanych do realizacji robót budowlanych na nieruchomościach położonych poza terytorium Polski, co do zasady ma prawo do odliczenia VAT z wystawionych na jego rzecz faktur dokumentujących usługę najmu, a samą usługę najmu należy uznać za opodatkowaną podatkiem VAT w Polsce, a nie w państwie, na terytorium którego prowadzone są prace budowlane. Takie stanowisko zajął Dyrektor KIS.
We wrześniu 2023 r. zostały wydane dwie interpretacje, potwierdzające, że akcyza nie jest należna od dokonanych przed 1 lipca 2021 r., tj. przed nowelizacją ustawy akcyzowej, zmian konstrukcyjnych powodujących w ich efekcie zmianę rodzaju samochodu z ciężarowego (CN 8704) na osobowy (CN 8073). Akcyza nie będzie należna również od dokonania kolejnych przeróbek w takim samochodzie, co również potwierdzają organy podatkowe.
NSA po raz kolejny potwierdził, że w okresie obowiązywania niezgodnych z prawem unijnych przepisów dotyczących ulgi na złe długi, które w 2020 r. zakwestionował TSUE, podatnicy mogli pozostawać w przekonaniu, że nie przysługuje im prawo zastosowania tej instytucji. W takich przypadkach warunek związany z dwuletnim terminem na skorzystanie z ulgi można pominąć, a czas na dokonanie korekt upływa w ciągu trzech lat od końca roku, w którym opublikowano wyrok TSUE, a więc 31 grudnia 2023 r. Warto wykorzystać czas do końca roku i zweryfikować możliwość zastosowania ulgi.
Po tym jak w grudniu 2022 r. w Dzienniku Ustaw opublikowano nowelizację kodeksu karnego, przewidującą przepadek pojazdu lub jego równowartości, w przypadku popełnienia przestępstwa polegającego na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości, sankcje miały zacząć obowiązywać w grudniu 2023 r. W marcu bieżącego roku wejście w życie tych regulacji odroczono jednak do 14 marca 2024 r. W ostatnim czasie w mediach pojawiły się informacje, że wejście w życie sankcji przyspieszono i miałyby one obowiązywać od 1 października 2023 r. Choć większość przepisów nowelizacji kodeksu karnego faktycznie ma wejść w życie w tym terminie, nie dotyczy to regulacji stanowiących o przepadku pojazdów – te mają zacząć obowiązywać 14 marca 2024 r.
Takie stanowisko zajął WSA w Warszawie w wyroku z 6 września 2023 r. (sygn. III SA/Wa 1061/23), który zapadł w następstwie zaskarżenia do sądu administracyjnego interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS, wydanej na wniosek podatnika świadczącego usługi przekazywania pojazdów (samochodów ciężarowych) do używania innym podmiotom na podstawie umów najmu oraz umów leasingu (operacyjnego, jak finansowego).
Dobre wiadomości dla leasingobiorców, którzy korzystali z preferencji dotyczących „starych” umów leasingu, a potem dokonali restrukturyzacji swojej firmy. NSA potwierdził, że aport przedsiębiorstwa nie powoduje zmian w umowie leasingu, które uniemożliwiałby skorzystanie po 1 stycznia 2019 r. z ochrony praw nabytych przez pierwotnych leasingobiorców. W takim przypadku nie zachodzi konieczność stosowania limitu 150 000 zł i w konsekwencji korygowania kosztów.
Po głośnym orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego, który uznał zdefiniowanie budowli jako przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości poprzez odesłanie do definicji budowli na gruncie prawa budowlanego za niezgodny z ustawą zasadniczą, wydano pierwsze wyroki, odnoszące się do ustalania przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości w okresie poprzedzającym zmianę przepisów przez ustawodawcę i wykonanie wyroku Trybunału. Jakie stanowisko w tej sprawie zajął Naczelny Sąd Administracyjny?
Wiele firm oferujących leasing skierowany do przedsiębiorców rozwija (bądź rozważa) rozwój produktów skierowanych również do konsumentów, głównie dotyczących samochodów osobowych. Wśród tych produktów może być zarówno leasing, w ramach którego klient może być uprawniony do wykupu pojazdu, jak i najem, gdzie wykup w ogóle nie jest przewidziany. Oferta skierowana do konsumenta wiąże się jednak z szeregiem wątpliwości i ryzyk, w tym w obszarze podatku bankowego. Na gruncie obecnych przepisów mogą one zostać łatwo wyeliminowane, ale sytuacja może zmienić się w następstwie zmian prawnych na szczeblu unijnym.
Naczelny Sąd Administracyjny – podobnie jak Dyrektor KIS – uznał, że nieodpłatne przekazanie małżonkowi środka trwałego (towaru) wykorzystywanego przez podatnika w prowadzonej działalności gospodarczej, będzie podlegało opodatkowaniu VAT, a małżeńska wspólność majątkowa nie będzie decydująca dla skutków podatkowych takiej transakcji z uwagi na autonomię prawa podatkowego. Wcześniej korzystną wykładnię w tej sprawie prezentował WSA w Gdańsku, ale po ponad 4 latach wydany przez niego wyrok został uchylony.
Wydaje się, że postulaty firm leasingowych i ich klientów zostały po kilku latach wysłuchane. Z miana w postaci umożliwienia zawarcia umowy leasingu w formie dokumentowej została uwzględniona w projektowanych przepisach – i to w dwóch różnych projektach ustaw. Jeden z nich wymaga od umowy leasingu formy dokumentowej – pod rygorem nieważności, podczas gdy drugi poprzestaje na warunku formy dokumentowej bez powyższego dodatkowego zastrzeżenia.
Ustalenie właściwej stawki amortyzacyjnej, niezbędne do przyjęcia minimalnego okresu leasingu operacyjnego, jest szczególnie istotne z perspektywy finansujących. W przypadku samochodów elektrycznych utrudnia to przestarzała klasyfikacja KŚT, która dodatkowo – prawdopodobnie w wyniku omyłki pisarskiej – w błędny sposób odsyła do PKWiU. Wskazówek w tym zakresie dostarcza jednak interpretacja Dyrektora KIS.
Dyrektor KIS ostatnio systematycznie wydaje pozytywne interpretacje dotyczące skutków podatkowych na gruncie PIT darowizny przedmiotów poleasingowych. Chociaż nie sposób odmówić im prawidłowości, to już samo występowanie z tego typu wnioskiem może powodować większe ryzyko niż nieposiadanie interpretacji.
Niespełna 3 lata trwała radość spółki, która chciała potwierdzić prawidłowość swojego stanowiska, zgodnie z którym w przypadku wynajmu samochodów na rzecz podmiotów powiązanych, gdy są one przedmiotem umowy leasingu operacyjnego, nie zachodzi konieczność stosowania limitu 150 000 zł. Tyle czasu dzieliło bowiem wyrok WSA w Warszawie, który przyznał jej rację, od orzeczenia NSA, który wskazał, że z przepisów jasno wynika, że w omawianej sytuacji limit obowiązuje, i korzystny wyrok uchylił.
Przez organy podatkowe usługi ubezpieczeniowe uznawane są za zbliżone do usług gwarancyjnych, dlatego w przypadku świadczeń nabywanych od podmiotów zagranicznych fiskus dąży do zastosowania podatku u źródła (WHT) na mocy art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. Odmienne zdanie mają jednak sądy administracyjne, w tym NSA, co potwierdza niedawny wyrok.
Przyjęta 26 maja 2023 r. ustawa o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw, została opublikowana w Dzienniku Ustaw. Przyjęte poprawki dotyczą m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC). Jedna z nich przewiduje opodatkowanie dodatkowym, wynoszącym 6%, PCC zakupu szóstego i każdego następnego lokalu mieszkalnego na jednej nieruchomości gruntowej. Inna zwalnia zaś z zapłaty PCC od zakupu mieszkania osoby, które nie posiadają prawa własności lokalu mieszkalnego.
