Ministerstwo Finansów nieformalnie zapowiada, że kolejne odroczenia obowiązku wdrożenia tzw. JPK_CIT nie będą mieć miejsca. Ponieważ u największych podatników – czyli niemal całej branży leasingowej – pierwsze obowiązki w tym obszarze pojawią się już 1 stycznia 2025 r., nie powinni oni zwlekać z wdrożeniem. Tym bardziej, że dla branży wdrożenie nowych struktur może się okazać dużym wyzwaniem.
Niezwrócone środki finansowe nie stanowią strat w środkach obrotowych i z tego powodu nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Takie stanowisko zajął WSA w Warszawie, który wskazał, że w przypadku utraty składników majątku niemających wartości podatkowej nie powstaje strata w rozumieniu tego pojęcia na gruncie ustawy o CIT, oddalając tym samym skargę podatnika na interpretację indywidualną wydaną na jej wniosek przez Dyrektora KIS na gruncie podatku CIT. Niewykluczone jednak, że tę sprawę ostatecznie rozstrzygnie NSA.
Tylko i wyłącznie postanowienie o umorzeniu postępowania karnego umożliwia uznanie środków utraconych na skutek oszustwa za stratę stanowiącą koszt podatkowy. Takie stanowisko zajął Dyrektor KIS w niedawnej interpretacji indywidualnej. To nie pierwsze tego typu rozstrzygnięcie. Korzystniejsze dla podatnika stanowisko w podobnej sprawie zajął w ubiegłym roku WSA w Łodzi, ale z uwagi na skargę kasacyjną wniesioną przez organ podatnicy, którzy znaleźli się w podobnej sytuacji, muszą czekać na orzeczenie NSA.
W wyroku z 14 maja 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu, wskazując, że czeska spółka, która użytkuje na podstawie umowy leasingu samochody osobowe i udostępnia je pracownikom, którzy pracują na rzecz oddziału w Polsce, nie ma obowiązku zapłaty podatku akcyzowego. Co było przedmiotem rozstrzygnięcia oraz jak uzasadnił swoje stanowisko Sąd?
Na gruncie orzecznictwa sądów można dopuścić argumentację, zgodnie z którą możliwe jest wznowienie i kontynuowanie umowy leasingu – nawet mimo złożenia oświadczenia woli o jej wypowiedzeniu. Aby tak się stało, w sytuacji gdy korzystający ureguluje swoje zobowiązania, finansujący powinien sporządzić pisemne oświadczenie o cofnięciu wypowiedzenia umowy, a następnie uzyskać pisemne potwierdzenie od korzystającego, że ten wyraża zgodę na cofnięcie oświadczenia złożonego wcześniej przez leasingodawcę.
Rząd pracuje nad nowym programem dopłat do samochodów elektrycznych, który miałby rozszerzyć preferencje związane z zakupem takich pojazdów funkcjonujące w ramach programu „Mój Elektryk”. Ostateczny kształt nowych regulacji nie jest jeszcze znany, ale można spodziewać się, że wątpliwości natury podatkowej, które będą mieli jego beneficjenci będą zbliżone do tych, które obserwujemy dziś. Te zaś dotyczą głównie tego, czy dotacja stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, a także to, czy wykorzystanie otrzymanych środków pozwala na rozpoznanie kosztu.
WSA w Warszawie uchylił niekorzystną dla podatnika interpretację indywidualną Dyrektora KIS w zakresie warunków zastosowania ulgi na prototyp z art. 18ea ustawy o CIT. Sąd wskazał, że jedynym kryterium dla uznania danego wydatku za koszt produkcji próbnej jest jego niezbędność, a nie moment jego poniesienia. Z orzeczenia wynika również, że nie ma przeszkód, by ulgą objąć koszty związane z ceną wykupu przedmiotu leasingu operacyjnego, a także opłatą wstępna i częścią kapitałową rat w przypadku leasingu finansowego.
Ostatnie tygodnie przynoszą coraz więcej informacji na temat nowych planów polskiego rządu w kwestii warunków KPO dotyczących podatków związanych z zakupem i posiadaniem samochodu. Zmianie uległy przede wszystkim założenia dotyczące podatku od aut spalinowych, który ma zostać przekształcony w program dopłat do pojazdów elektrycznych. Modyfikacji – i to już od przyszłego roku – mają ulec zasady naliczania akcyzy, która wspólnie z opłatą rejestracyjną ma utworzyć nową daninę.
Przepisy dotyczące kosztów finansowania dłużnego od momentu ich wejścia w życie w 2019 r. pozostają przedmiotem licznych sporów pomiędzy podatnikami a fiskusem na różnych płaszczyznach. Jeden z nich dotyczy tego, czy kosztami finansowania dłużnego są należności z tytułu zawartych przez podatnika umów leasingu operacyjnego w ujęciu podatkowym. Ustawodawca nie wykorzystał okazji, by doprecyzować tę kwestię w ramach nowelizacji z 2021 r. Chaos pogłębia fakt, że odmienną wykładnię przepisów stosują organy, odmienną zaś sądy.
Praktyka interpretacyjna dotycząca prywatnego użytku samochodów na CIT estońskim nadal się nie wykształciła, mimo że ostatnia większa nowelizacja przepisów dotyczących tej formy opodatkowania weszła w życie 1 stycznia 2023 r. Duża część podatników, również tych, którzy użytkują firmowe pojazdy na podstawie zawartych umów leasingu, godzi się z tym, że prywatny użytek powoduje wystąpienie opodatkowania. Czy jest to podejście słuszne i znajdujące oparcie w obecnych regulacjach?
Choć znowelizowane przepisy ustawy prawo o ruchu drogowym przewidują, że możliwość odstąpienia od złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, w sytuacji gdy zostanie on sprzedany przed upływem terminu przewidzianego na złożenie wniosku, dotyczy jedynie pojazdów zakupionych w Polsce, to w ocenie Ministerstwa Infrastruktury takie uprawnienie przysługuje właścicielowi pojazdu, niezależnie od tego czy został on nabyty w kraju czy za granicą. Ta kwestia ma szczególnie istotne znaczenie dla podmiotów zajmujących się profesjonalnym obrotem samochodami.
Naczelny Sąd Administracyjny po raz kolejny stanął na stanowisku, że ryczałt wypłacony pracownikowi z tytułu jazdy prywatnym samochodem stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, przychylając się tym samym do wykładni prezentowanej przez fiskusa, zgodnie z którą w przypadku zwrotu kosztów przez pracodawcę nie dochodzi do wypłaty ryczałtu zwolnionego z opodatkowania w rozumieniu przepisów ustawy o PIT. W ostatnich latach NSA udowadniał jednak, że w tej sprawie jest również w stanie orzekać na korzyść podatników.
Niewykorzystana część składki ubezpieczeniowej, otrzymana przez podatnika od ubezpieczyciela w związku z wypowiedzianą przez podatnika umową ubezpieczenia, stanowi bezpośredni koszt podatkowy podatnika i powinna być zaliczona przez spółkę do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo, w momencie otrzymania zwrotu środków od ubezpieczyciela. Ta sama data wyznaczy również moment wykazania odpowiadającego im przychodu podatkowego oraz ujęcia (jednorazowego) tej części kosztów dla celów księgowych.
Fiskus po raz kolejny konsekwentnie utrzymuje swoje stanowisko, uznając tym razem w wydanej Interpretacji Indywidualnej Dyrektora KIS z 1 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.637.2023.2.AK, że wynagrodzenie za leasing laptopów podlega opodatkowaniu u źródła. W podobnych sprawach fiskus przegrywał jednak w przeszłości przed NSA.
Pierwszy kwartał tradycyjnie służy pracom związanym z zamknięciem roku. Było to poważnym wyzwaniem, m.in. ze względu na konieczność uwzględniania licznych zmian z lat poprzednich, ale również dlatego, że w przeciwieństwie do lat poprzednich Ministerstwo Finansów nie zdecydowało się na wydłużenie terminów związanych z rozliczeniem rocznym i sprawozdaniem finansowym. Kolejne miesiące upłyną zaś podatnikom pod znakiem śledzenia nowych przepisów i przygotowywaniem się do ich wdrożenia. Zmiany są bowiem nieuniknione.
Mimo upływu czasu od nowelizacji przepisów dotyczących estońskiego CIT, która nastąpiła 1 stycznia 2023 r., nie wykształciła się istotna (albo nawet żadna) praktyka interpretacyjna dotycząca prywatnego użytku samochodów na CIT estońskim. Wydaje się, że obecnie powszechne stało się założenie, że w takiej sytuacji podatek jest należny. Czy jednak to podejście jest słuszne i znajduje oparcie w obecnych regulacjach?
Zgodnie z przyjętą na początku ubiegłego roku nowelizacją kodeksu karnego, 14 marca 2024 r. zaczęła obowiązywać sankcja w postaci przepadku pojazdu lub jego równowartości, którą zagrożeni są sprawcy popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji – m.in. będący w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Niektóre z przyjętych regulacji mają istotne znaczenie dla samochodów będących przedmiotem umowy leasingu – zarówno od strony finansujących, jak i korzystających.
Czy przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą jest uprawniony do zaliczenia do kosztów odpisów amortyzacyjnych od środka trwałego, jakim jest samochód, oraz 75% wydatków związanych z jego użytkowaniem? Odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, co nie budzi wątpliwości. Czy podobnie będzie, jeśli ów przedsiębiorca nie posiada prawa jazdy? Nad tą kwestią pochylił się fiskus w niedawnej interpretacji.
Od wyroku Trybunału Konstytucyjnego, którego skutkiem było uznanie definicji budowli jako przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości za niezgodną z Konstytucją RP, minęło już 8 miesięcy. Trybunał zobowiązał ustawodawcę do zmiany przepisów, ale podatnicy nadal nie wiedzą, z jakimi zmianami w zakresie podatku od nieruchomości będą musieli zmierzyć się od 1 stycznia 2025 r. Informacje przekazywane przez Ministerstwo Finansów niestety nie napawają optymizmem.
Zniszczenie leasingowanego urządzenia to duży problem dla korzystającego, zwłaszcza, gdy jego wartości nie pokryje w całości ubezpieczenie. Dodatkową komplikacją w takiej sytuacji nie będzie natomiast brak możliwości zaliczenia do kosztów dopłaty poniesionej na rzecz finansującego. Skarbówka akceptuje bowiem zaliczenie do kosztów rozliczenia szkody przez korzystającego, co potwierdza wydana w lutym interpretacja.
W ostatnim wyroku z 29 lutego 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną podatnika, wskazując, że nie ma podstaw do odzyskania nadpłaconego podatku, jeżeli cena samochodu sprowadzonego z zagranicy została obniżona z uwagi na rabat udzielony przez producenta. A zatem, czyżby w odniesieniu do tej kwestii czekał nas powrót do niekorzystnej linii orzeczniczej?
