Choć w tym roku terminy na złożenie zeznania rocznego – podobnie jak w latach „covidowych” – zostały wydłużone, to jednocześnie Ministerstwo Finansów nie zdecydowało się na przesunięcie terminów na realizację obowiązków związanych ze sprawozdaniami finansowymi. Tymczasem ujawnienie zdarzeń mogących mieć wpływ na sprawozdanie wiąże się z dodatkowymi obowiązkami, a za zawarcie w nim nierzetelnych danych grozi odpowiedzialność karna.
NSA potwierdził w najnowszym wyroku, że leasingobiorcy, którzy nie zdążyli zawrzeć indywidualnej umowy leasingu do końca 2018 r., a jedynie – jak w sprawie, której dotyczyło orzeczenie – zamówienie związane z umową ramową, zobowiązani są do stosowania po swojej stronie ograniczeń kosztowych, które obowiązują od 1 stycznia 2019 r. Wyrok nie jest korzystny, ale jednocześnie nie stanowi on zaskoczenia. Leasingobiorcy, którzy stosowali bardziej korzystne podejście, zdecydowanie powinni rozważyć korektę rozliczeń.
Czy to, że w ustawie o CIT istnieje przepis, który nakazuje stosować proporcję dotyczącą tzw. limitu 150 tys. zł jedynie do części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu osobowego, będącego przedmiotem leasingu, oznacza, że w przypadku umów najmu, gdzie do spłaty wartości auta nie dochodzi, wspomnianej proporcji i limitu stosować nie trzeba? Z takim pytaniem podatnik zwrócił się do Dyrektora KIS w 2019 r., ale sprawa znalazła finał dopiero po 4 latach, gdy prawomocne orzeczenie wydał NSA.
Złe wiadomości dla przedsiębiorców wykorzystujących droższe samochody osobowe. Zgodnie z najnowszym wyrokiem NSA, prawo podatników do rozliczania wydatków na ubezpieczenie samochodu zostało dodatkowo ograniczone. Chodzi konkretnie o konieczność stosowania proporcji wynikającej z art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT w przypadku składki na polisę GAP. Wyrok NSA jest co prawda precedensowy, ale jednocześnie trudno uznać go za zaskoczenie.
Odmienne mechanizmy dokonywania korekt dochodowości, w tym korekt cen transferowych, funkcjonujące w polskim systemie podatkowym od 2019 r., niezmiennie dostarczają stosującym je wielu trudności. Rozwiązania tych wątpliwości nie ułatwia niejednolite podejście prezentowane przez Dyrektora KIS w interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego oraz w najnowszym orzecznictwie sądowym, które stoi z nim w sprzeczności.
Niższy poziom komplikacji prowadzenia księgowości (oparcie o zasady rachunkowości, bez odrębnej księgowości podatkowej) oraz przede wszystkim niższe efektywne opodatkowanie przyczyniają się do wzrostu zainteresowania estońskim CIT. Jednak dyskusyjna pozostaje kwestia, która na pierwszy rzut oka wydaje się pryncypialna – jak należy obliczać podatek na estońskim CIT, a w konsekwencji jaka jest jego wysokość? Stanowisko fiskusa w tym zakresie było zróżnicowane, jednak podatnicy doczekali się wyroków sądów administracyjnych. Niestety – niekorzystnych.
Uiszczone raty leasingowe, w zakresie w jakim wykraczają ponad wartość odpisów amortyzacyjnych zaliczonych przez korzystającego do kosztów podatkowych, są jego kosztem podatkowym w razie skrócenia okresu umowy leasingu finansowego i odstąpienia od wykupu leasingowanej nieruchomości. Choć takie podejście wydaje się oczywiste, to inaczej twierdził Dyrektor KIS. Stanowisko skrytykował WSA w Warszawie, uchylając niekorzystną interpretację. Niewykluczone jednak, że sprawą zajmie się jeszcze NSA.
Interpretacja Dyrektora KIS w sprawie skutków dokonania cesji wierzytelności daje wskazówki, jak do tego typu transakcji podchodzą organy. Stanowisko fiskusa, zgodnie z którym sprzedaż wierzytelności, które wcześniej zostały odpisane jako nieściągalne, co powoduje brak możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych straty na ich sprzedaży, a jedynie uzyskanej ceny ich sprzedaży, a także konieczność dokonania odpowiedniej korekty, zapowiada jednak kolejne spory z podatnikami.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 marca 2023 r. potwierdził, że sprzedaż wierzytelności z tytułu odsetek karnych nie generuje kosztów uzyskania przychodu. Wyrok jest zgodny z przepisami i nie stanowi żadnego zaskoczenia. Warto jednak zwrócić na niego uwagę z kilku względów, m.in. w kontekście zbywania wierzytelności przez firmę leasingową.
Przeciwdziałanie wykluczeniu finansowemu części społeczeństwa – to jeden z celów przyświecający projektowi nowelizacji ustaw o PIT i CIT, który uchyla ograniczenia w regulowaniu zobowiązań przy użyciu gotówki, jakie uchwalono w związku z Polskim Ładem (przy czym ich wejście w życie było dwukrotnie odraczane). Przyjęcie projektu spowoduje, że ograniczenia w regulowaniu zobowiązań przy użyciu gotówki przez konsumentów w ogóle nie wejdą w życie, a obowiązujące restrykcje dotyczące transakcji B2B nie ulegną zmianie.
W obrocie towarowym naprawy gwarancyjne są powszechne. Mimo wyśrubowanych norm jakości, wady produktów nie mogą zostać w pełni wyeliminowane – szczególnie, że zwykle pojawiają się one po pewnym czasie. Zasadne jest jednak pytanie, czy wydatki związane z takimi naprawami (ponoszone np. przez dealerów, importerów czy producentów samochodów) mogą stanowić koszt uzyskania przychodu. W niedawnej interpretacji Dyrektor KIS potwierdził, że tak.
Podatnik podnosi ryzyko prowadzonej działalności, w tym związane ze zmiennością kursów walut – stwierdził WSA w Warszawie w sprawie dotyczącej możliwości zbycia przedmiotu umowy leasingu walutowego po cenie niższej niż rynkowa w sytuacji, gdy suma należności z umowy – po przeliczeniu jej na złote – nie odpowiada wartości początkowej przedmiotu umowy. W ocenie Sądu księgi prowadzi się w polskich złotych i wyłącznie zapisy dokonane w tej walucie mają znaczenie dla celów podatkowych.
Definicja spółki nieruchomościowej została wprowadzona do ustawy o CIT oraz do ustawy o PIT i obowiązuje od 1 stycznia 2021 r. Spółka ta ma szereg obowiązków związanych z przekazywaniem informacji na temat swojej działalności. Dodatkowe dane zobowiązani są przesyłać także wspólnicy spółek nieruchomościowych. Obowiązująca od 28 lutego 2023 r. interpretacja ogólna Ministra Finansów ma pomóc w ustaleniu kręgu podmiotów zobowiązanych do składania tych informacji. Poniżej analizujemy jej główne tezy.
22 maja 2023 r. to ważna data dla rodzinnych biznesów w Polsce – tego dnia w polskim porządku prawnym debiutuje fundacja rodzinna. Regulacje w tym zakresie były oczekiwane i postulowane od lat. Wreszcie, na początku bieżącego roku, przyjęto – i to ponad podziałami politycznymi – stosowną ustawę. Niemal od razu Ministerstwo Finansów podjęło jednak prace nad nowelizacją regulacji podatkowych dotyczących fundacji rodzinnej. Jakich zmian powinni być świadomi podatnicy?
Długo zapowiadane rozporządzenie Ministra Finansów, które wydłuża o 3 miesiące terminy na złożenie rocznej deklaracji i zapłatę podatku, zostało opublikowane w Dzienniku Ustaw. Którzy podatnicy skorzystają z wydłużonych terminów i czy będą oni mieli więcej czasu również na realizację obowiązków związanych ze sprawozdaniem finansowym?
W niedawnym wyroku NSA ponownie orzekł, że w przypadku leasingu operacyjnego nie mają zastosowania ograniczenia przewidziane dla kosztów finansowania dłużnego. Drugi analogiczny wyrok w tej sprawie świadczy o ukształtowaniu się korzystnej dla leasingobiorców linii orzeczniczej, która może już być podstawą dla tworzenia polityki podatkowej w tej kwestii. Orzeczenie może stawiać w gorszym położeniu firmy leasingowe, dla których wykładnia NSA wiąże się z większym ryzykiem powstania nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.
W przypadku samochodów kwalifikowanych na gruncie ustawy o CIT jako osobowe, wykorzystywanych do celów tzw. mieszanych, kosztem podatkowym jest 75% poniesionego wydatku, który uwzględnia też kwotę podatku VAT niepodlegającego odliczeniu. Co jednak w przypadku, gdy wydatek ten staje się kosztem bezpośrednim inwestycji w toku, która po jej zakończeniu i oddaniu do używania będzie przedmiotem odpisów amortyzacyjnych? Tym niszowym zagadnieniem zajmował się NSA, którego orzeczenie jest niekorzystne dla podatnika. Czy jednak zawarta w nim teza jest nadal aktualna?
Podatnik, który wykupił pojazd po zakończeniu umowy leasingu, przy jego amortyzacji nie może stosować indywidualnych stawek pozwalających na ukosztowienie auta w okresie 2,5 roku. Co do zasady powinien stosować metodę liniową i dokonywać odpisów amortyzacyjnych przez 5 lat, analogicznie jak przy nowych pojazdach. Ograniczenie, o którym mowa powyżej, wynika z obowiązujących od 1 stycznia 2021 r. przepisów ustawy o PIT oraz CIT. Znajduje to potwierdzenie w wydawanych interpretacjach i wyrokach, czego przykład stanowi niedawne orzeczenie WSA w Olsztynie.
W kontekście regulacji dotyczących estońskiego CIT wątpliwości księgowych nadal często wywołują nawet podstawowe – jak mogłoby się wydawać – zagadnienia. Za takie z pewnością można uznać sposób ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu ukrytych zysków. Problematyczną kwestią jest to, czy ukryte zyski powinno się kalkulować w oparciu o kwotę brutto, netto czy jeszcze inną wartość. Okazuje się, że inne podejście należy przyjąć w odniesieniu do kosztów związanych z samochodami, inne zaś do pozostałych kategorii wydatków.
Nowe zasady poboru podatku u źródła, które efektywnie zaczęły obowiązywać wraz z Polskim Ładem, drastycznie utrudniły rozliczanie tego podatku płatnikom. Jednym z największych wyzwań jest określenie, czy – i ewentualnie jak – podatek powinien być pobierany w przypadku wypłat dywidend do zagranicznych spółek–matek. Niestety, najnowsze orzeczenie NSA jeszcze bardziej pogłębia chaos prawny w tym zakresie.
Początek nowego roku to czas nierozerwalnie związany z realizacją obowiązków sprawozdawczych i podatkowych. Niniejszy artykuł stanowi syntetyczne zebranie informacji o terminach sporządzenia najważniejszych deklaracji podatkowych w zakresie CIT i PIT. Podane terminy płatności dotyczą podmiotów, których rok podatkowy jest zgody z rokiem kalendarzowym.
