Wydana niedawno interpretacja może stanowić problem dla firm oferujących leasing walutowy. Wynika z niej, że w przypadku sprzedaży przedmiotu leasingu, finansujący powinien dokonać przeliczenia otrzymanej ceny na złote w dacie powstania przychodu i tak przeliczony dochód przyrównać do hipotetycznej wartości netto. Jeśli przychód będzie mniejszy, fiskus oczekuje, by cena wykupu została ustalona w oparciu o wartość rynkową.
Niższe koszty, łatwiejsza dostępność, a także liczne korzyści podatkowe, pośród których należy wskazać przede wszystkim możliwość szybkiego „ukosztowienia” aktywa – to najważniejsze korzyści leasingu operacyjnego, które sprawiają, że jest on chętnie wybierany przez przedsiębiorców. Zmiany w prywatnym wykupie, wprowadzane przez Polski Ład, nie spowodują spadku popularności tej formy finansowania.
Przedsiębiorca prowadzący działalność opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych może zapłacić niższy podatek od sprzedaży samochodu osobowego wykupionego z leasingu – nawet jeżeli od wykupu minęło mniej niż 6 miesięcy. Ryczałtowiec opodatkuje sprzedaż takiego pojazdu stawką podatku w wysokości 3% wartości przychodu z jego zbycia.
Nowy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego przyznaje rację fiskusowi, który twierdził, że w sytuacji, gdy leasingobiorca zwraca finansującemu wydatki związane z ubezpieczeniem pojazdu, korzystający powinien zastosować limit wynikający z art. 49 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT. Wyrok NSA, jakkolwiek zły dla leasingobiorców, może okazać się korzystny dla firm z branży leasingowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał niekorzystny dla branży leasingowej wyrok, dotyczący szczególnej formy finansowania, jaką jest subpartycypacja. W orzeczeniu z 16 listopada Sąd wskazał, że – inaczej niż w przypadku sekurytyzacji – w odniesieniu do subpartycypacji nie można zastosować art. 17k ustawy o CIT, a przychód podatkowy powstaje już z chwilą otrzymania finansowania.
Za sprawą Polskiego Ładu resort finansów chce docenić nie tylko podatników, którzy ponoszą wydatki związane z zabytkowymi nieruchomościami. Ustawa przyjęta przez Sejm umożliwi skorzystanie ze specjalnej ulgi przedsiębiorcom wspierającym działalność sportową, kulturalną, naukową i edukacyjną. Nowe przepisy mają wejść w życie 1 stycznia 2022 r.
Dotychczasowe przepisy dotyczące kosztów finansowania dłużnego były źródłem wielu sporów na linii podatnik–fiskus. Już wkrótce zakończy je Polski Ład. Konsekwencją zmian będzie jednak wzrost wysokości podatków – nawet o ponad pół miliona zł rocznie. Ustawodawca nie doprecyzował jednak – również budzącej wątpliwości – samej definicji kosztów uzyskania dłużnego.
Dyrektor KIS wydał interpretację, w której odniósł się do kwestii rozliczeń releasingu w przypadku leasingu finansowego następującego po leasingu operacyjnym. Zawarł w niej wskazówki w zakresie ustalania wartości przychodu z tytułu spłaty wartości początkowej przedmiotu leasingu oraz wysokości kosztów podatkowych przy jego sprzedaży. Pozytywne podejście fiskusa do releasingu może być argumentem za wprowadzeniem takiego produktu do oferty.
Polski Ład nie omija również kwestii podatku u źródła. Zanosi się, że odraczane od blisko trzech lat zmiany, wynikające z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, w końcu wejdą w życie. Z tym, że w nieco zmienionej formie, bardziej korzystnej dla podatników. Uregulowana ma zostać również możliwość posługiwania się kopią certyfikatu rezydencji.
Limity transakcji gotówkowych, które sprzedawca może zaliczyć do kosztów, po raz kolejny zostaną zmniejszone – tym razem za sprawą Polskiego Ładu. Od 2022 r. w relacjach z innymi przedsiębiorcami będzie to 8 tys. zł, z konsumentami – 20 tys. zł.
Niezależnie od tego na początku listopada zacznie obowiązywać ustawa, zobowiązująca sprzedawców do przyjmowania płatności gotówkowych za transakcje o wartości do około 5,4 tys. zł.
W przypadku umów leasingu zawartych do końca 2018 r., korzystający może zaliczać raty leasingowe do kosztów bez ograniczeń. W przypadku dokonania zmian w takich umowach po 1 stycznia 2019 r. należy stosować bieżące przepisy, limitujące wysokość rat leasingowych możliwych do uwzględnienia w kosztach. Sytuacja związana z COVID-19 nie stanowi w tym przypadku taryfy ulgowej.
Ogłaszając projekt Polskiego Ładu, rząd za jeden z najważniejszych celów postawił sobie uszczelnienie systemu podatkowego. Jednym ze sposobów realizacji ogłoszonych postulatów ma być modyfikacja listy kosztów, które z mocy ustawy nie mogą obniżać przychodu dla celów podatkowych. W projekcie ustawy do wspomnianego katalogu mają zostać dodane postanowienia dotyczące tzw. ukrytej dywidendy.
Projekt ustawy podatkowej realizującej tzw. Polski Ład został skierowany do Sejmu. W odróżnieniu od prezentowanych wcześniej założeń, nowa wersja projektu uwzględnia również minimalny podatek dochodowy, którego wysokość będzie zależała od osiąganych przychodów i ponoszonych kosztów. Będzie on dotyczyć szerokiego grona przedsiębiorstw (również polskich) wykazujących straty lub osiągających niską zyskowność, a nie tylko dużych, międzynarodowych korporacji – jak zapowiadano wcześniej.
Jak wynika z najnowszej interpretacji, przeznaczając poleasingowy środek trwały do sprzedaży, należy wykreślić go z ewidencji i wstrzymać dokonywanie odpisów amortyzacyjnych. Kontynuowanie amortyzacji będzie możliwe dopiero w przypadku ponownego oddania takiego środka trwałego w leasing lub najem.
Już od 2023 r. przedsiębiorcy będą musieli wysyłać ustrukturyzowane dane dotyczące rozliczenia podatku dochodowego – tak wynika z projektu tzw. Polskiego Ładu. Jak dotąd nie przedstawiono założeń technicznych w zakresie kształtu przesyłanych danych. Wiele wskazuje jednak na to, że pojawienie się nowego obowiązku zbiegnie się w czasie z wymogiem korzystania z e-faktur.
Proponowane w ramach tzw. Polskiego Ładu zmiany, to największa rewolucja podatkowa od wielu lat, a może nawet – od czasu stworzenia aktualnie obowiązującego w Polsce systemu podatkowego. Projektowane rozwiązania dotykają wszystkich przedsiębiorców w Polsce. Największe zainteresowanie budzą zmiany w zakresie składki zdrowotnej, ale istotne mogą być również zapowiadane rozwiązania w zakresie tzw. ukrytej dywidendy oraz możliwości zaliczania do kosztów wartości finansowania dłużnego.
Wciąż trudno mówić o utrwalonej linii orzeczniczej w sprawie obowiązku weryfikacji statusu beneficjenta rzeczywistego w kontekście wypłaty dywidendy. Przełomu w tym zakresie nie przyniósł nawet wyrok NSA, który orzekł, że w zakresie zastosowania zwolnienia dywidendowego nie ma obowiązku weryfikacji, czy odbiorca należności posiada status „beneficial owner”.
Organy podatkowe wydają coraz więcej interpretacji, potwierdzających, że finansujący mają prawo do wprowadzenia środka trwałego do ewidencji i rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych już w chwili postawienia towaru do dyspozycji korzystającego – bez konieczności jego fizycznego odbioru. Nie ma przy tym znaczenia, czy przedmioty umowy leasingu mogą być używane przez korzystającego samodzielnie czy razem, w połączeniu z innymi rzeczami.
