Dyrektywa DAC7, która w Polsce weszła w życie 1 lipca 2024 r., wprowadziła nowe obowiązki dla operatorów platform cyfrowych, których jednym z głównych celów jest zapewnienie organom podatkowym dostępu do danych dotyczących transakcji realizowanych poprzez te platformy. Ma to być możliwe dzięki raportowaniu, obejmującemu dane użytkowników dokonujących sprzedaży w sieci. Jego pierwszy termin przypada 31 stycznia 2025 r.
Wyrok WSA w Warszawie z 3 stycznia 2025 r. ma istotne znaczenie dla kwestii związanych z ustaleniem podatnika WHT (podatku u źródła), zwłaszcza w odniesieniu do struktur finansowania obejmujących podmioty pośredniczące. Sąd orzekł bowiem, że płatnicy podatku u źródła mogą stosować koncepcję „look-through”, uwzględniając rzeczywistego właściciela należności, a nie pośredniego odbiorcę płatności, dając im tym samym ważny argument w dyskusji z organami.
Tytułowe pytanie w ostatnim czasie ponownie zyskało na aktualności, najpierw za sprawą wyroku NSA, a następnie odpowiedzi na interpelację poselską Ministerstwa Finansów, który wskazał, jakie warunki muszą zostać spełnione, aby świadczenie uzyskane przez pracownika zostało zakwalifikowane jako jego przychód w rozumieniu ustawy o PIT. Mimo że w tej kwestii nie da się wykluczyć kolejnych sporów, Ministerstwo Finansów nie planuje nowelizacji przepisów.
Do niedawna Dyrektor KIS wydawał interpretacje, które przewidywały, że opłaty dodatkowe za naruszenie postanowień regulaminu parkowania, takie jak brak biletu, przekroczenie czasu czy zajęcie nieuprawnionego miejsca, nie są objęte VAT. Po wyroku TSUE stanowisko organu uległo zmianie i takie opłaty są uznawane za podlegające opodatkowaniu VAT. Pod koniec 2024 r. także jedna z wcześniejszych interpretacji indywidualnych potwierdzających stanowisko wnioskodawcy została zmieniona z urzędu przez Szefa KAS.
Od czasu do czasu można spotkać się z tezą o tym, że nawet drobne błędy w księgach rachunkowych powodują „wypadnięcie” z systemu estońskiego. Ostatnio ponownie było o niej głośno za sprawą interpelacji poselskiej złożonej w grudniu 2024 r. Na szczęście tego absurdalnego poglądu nie podziela nawet Minister Finansów, co w sposób jasny wynika z opublikowanej przed kilkoma dniami odpowiedzi.
Od lutego 2026 r. przedsiębiorcy, których wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) przekroczy w 2025 r. 200 mln zł zobowiązani będą do obowiązkowego wystawiania faktur elektronicznych w systemie KSeF, natomiast dla pozostałych podmiotów wymóg ten wejdzie w życie od kwietnia 2026 r.. Równolegle z pracami nad e-fakturowaniem prowadzonymi w Polsce, na szczeblu unijnym ustalane są szczegóły dotyczące pakietu VAT w erze cyfrowej (ViDA), co rodzi pytania o wzajemną relację obu projektów oraz ich wpływ na podatników.
Rabatu pośredniego udzielonego bezpośrednio przez dystrybutora pojazdów na rzecz spółki leasingowej (z pominięciem dealerów, od których nabyła ona określone pojazdy), nie wlicza się do podstawy opodatkowania podatkiem VAT dostawy każdego z tych pojazdów, a powinno zostać udokumentowane notą księgową. Takie dofinansowanie powinno zostać zakwalifikowane jako tzw. rabat pośredni - to wnioski wynikające z niedawnego wyroku WSA w Warszawie, wydanego w następstwie wniosku o wydanie interpretacji złożonego przez firmę z branży leasingowej.
Wkrótce powinny zakończyć się prace parlamentarne nad nowelizacją przepisów dotyczących podatku akcyzowego, za sprawą której wprowadzone zostaną rozwiązania dotyczące samochodów.…
Sprzedaż samochodu wykupionego po leasingu, który został przeznaczony wyłącznie na cele prywatne, od lat budzi wątpliwości wśród przedsiębiorców. Czy taka transakcja podlega opodatkowaniu VAT? W ostatnim czasie Dyrektor KIS wydał interpretację , w której jednoznacznie potwierdził, że sprzedaż takiego pojazdu, pod pewnymi warunkami, nie będzie objęta tym podatkiem.
Fiskus dopuszcza możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków na zakup lub wytworzenie towarów, które następnie są sprzedawane wybranym klientom za przysłowiową złotówkę. Korzystna wykładnia ucieszy nie tylko firmy, które realizują takie działania. Może ona stanowić również cenną wskazówkę dla podatników, którzy w ramach marketingu wręczają klientom upominki o wyższej wartości, a także dla tych, którzy lojalnym klientom przekazują bony lub vouchery.
Od stycznia 2025 r. podatnicy o przychodach przekraczających próg 50 mln euro będą musieli prowadzić księgi rachunkowe w nowej formie, a po zakończeniu roku wysłać je do urzędu skarbowego. W branży leasingowej ze świecą szukać podmiotu, który nie przekracza tego progu. Teoretycznie zatem już 1 stycznia księgi powinny otrzymać nowy format, ale w praktyce tylko nieliczni przedsiębiorcy są już całkowicie przygotowani do wdrożenia nowych obowiązków. Co już wiemy i czego należy się spodziewać w nowym roku?
Na rzecz którego z podmiotów: pierwotnego korzystającego czy korzystającego przejmującego prawa i obowiązki z umowy leasingu finansowego w następstwie jej cesji, powinien wystawić fakturę korygującą finansujący, w przypadku zdarzeń mających wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem VAT zaistniałych w trakcie trwania umowy? Dyrektor KIS konsekwentnie twierdzi, że odbiorcą takiej faktury powinien być wyłącznie przejmujący prawa i obowiązki z umowy leasingu. Takie stanowisko nie rozwiewa jednak praktycznych problemów, z którymi muszą zmierzyć się finansujący w tego typu przypadkach.
Nie ulega wątpliwości, że jeśli klient nabył określone towary bądź usługi jako osoba prywatna (bez podawania numeru NIP), a następnie zakomunikuje sprzedawcy, że zakup w rzeczywistości był dokonywany na potrzeby działalności gospodarczej i w związku z tym oczekuje on wystawienia faktury z NIP, sprzedawca powinien odmówić, by nie narazić się na sankcje wynikające z ustawy o VAT. Jak wynika z podejścia organów podatkowych, dotyczy to jednak również tych sytuacji, w których paragon nie jest fizycznie wydawany nabywcy. Niekorzystne stanowisko w tej sprawie zajął właśnie także NSA.
Zorganizowany przez Ministerstwo Finansów webinar dotyczący opodatkowania wyrównawczego jednostek składowych grup międzynarodowych i krajowych (globalny podatek minimalny), które odbyło się 18 grudnia 2024 r., należy ocenić jako potrzebny oraz porządkujący aktualny stan prawny i podejście resortu finansów do systemu GloBe. Prezentujemy podsumowanie najważniejszych aspektów poruszonych podczas spotkania oraz zapowiedzi dotyczące zmian w tym obszarze.
Wyrok w sprawie C-527/23, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT w kontekście usług nabywanych w ramach grupy kapitałowej, rzuca światło na zakres uprawnień organów podatkowych w kwestionowaniu zasadności wydatków ponoszonych przez podatników. Rozstrzygnięcie, którego stroną nie był polski przedsiębiorca, wzmacnia ochronę podatników w systemie VAT i skłania do refleksji nad stosowaniem przepisów również na gruncie krajowego porządku prawego.
Ustawa o VAT przewiduje, że podatnik może odliczyć VAT naliczony z faktury najwcześniej w rozliczeniu za okres, w którym ją otrzymał. W praktyce zdarzają się jednak sytuacje, gdy faktura zakupowa wpływa przed wysłaniem deklaracji VAT za poprzedni miesiąc, w którym po stronie dostawcy powstał już obowiązek podatkowy w VAT. Organy podatkowe, kierując się brzmieniem ustawy o VAT, oczekiwały, by podatnik pomimo posiadania faktury zaczekał z jej uwzględnieniem do rozliczenia VAT za kolejny okres. W ocenie NSA sprawa nie jest jednoznaczna, a krajowe przepisy po raz pierwszy pod lupę weźmie Sąd UE.
System opodatkowania wyrównawczego, czyli tzw. globalnego podatku minimalnego, obejmujący największe międzynarodowe i krajowe grupy spółek, będzie w dużej mierze ujednolicony pomiędzy wszystkimi jurysdykcjami, które zobowiązały się go wdrożyć. Polskie przepisy są bowiem implementacją unijnej dyrektywy Rady (UE) 2022/2523, która stanowi wdrożenie tzw. zasad GloBE opracowanych przez OECD. Z krajowych regulacji mogą wynikać jednak pewne szczególne uprawnienia jednostek składkowych, których zastosowanie może uprościć zarządzanie opodatkowaniem wyrównawczym.
Samozatrudnienie jest powszechną i legalną formułą współpracy ze współpracownikami firm leasingowych. Jest to jednak formuła ze wszech miar problematyczna pod względem podatkowym, zwłaszcza w kontekście ryzyka zarzutu, że dany samozatrudniony nie wykonuje w rzeczywistości działalności gospodarczej, a jest on pracownikiem firmy. Najnowszy wyrok WSA może świadczyć o swoistym „dokręcaniu śruby” w tej kwestii i sugerować konieczność rewizji przyjętych założeń współpracy z samozatrudnionymi.
Nowelizacja ustawy z 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej została podpisana przez Prezydenta i opublikowana w Dzienniku Ustaw, co oznacza, że poznaliśmy ostateczną treść przepisów dotyczących podatku od nieruchomości, które będą obowiązywać od 1 stycznia 2025 r. Przyjęte regulacje trudno niestety uznać za jednoznaczne i precyzyjne, co przyczyni się m.in. do trudności z prawidłowym określeniem przedmiotu opodatkowania w odniesieniu do obiektów kontenerowych.
Za sprawą Dyrektywy Rady UE 2022/542 uproszczone i ujednolicone zostaną zasady opodatkowania VAT opłat za dostęp do wydarzeń online, co będzie miało znaczenie dla podmiotów zawierających transakcje, szczególnie w modelu B2C. Z kolei Dyrektywa Rady 2020/285 wprowadza nowy system VAT dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), który będzie mógł być stosowany również na poziomie krajowym. Nowe regulacje zaczną obowiązywać 1 stycznia 2025 r.
WSA w Warszawie w wyroku wydanym 19 listopada 2024 r., przedstawił korzystną dla podatników ocenę skutków podatkowych występujących przy faktoringu pełnym. Wcześniej organ zakwalifikował taką umowę jako formę finansowania działalności gospodarczej, wskazując, że zarówno kwoty prowizji i wynagrodzenia, które spółka wypłaca faktorowi stanowią koszty finansowania dłużnego i podlegają one ograniczeniom wskazanym w art. 15c ustawy o CIT. Podatnik zaskarżył jednak interpretację, w wyniku czego została ona uchylona.
