Ministerstwo Finansów opublikowało założenia do projektu ustawy nowelizującej przepisy o CIT i PIT. Jego zakres jest szeroki i dotyczy bardzo różnych zagadnień. Chociaż zapowiadane zmiany w znacznym zakresie dotyczą kwestii niszowych, niektóre z nich mogą mieć istotne czy wręcz krytyczne znaczenie dla wybranych grup podatników.
Banki, ze względu na status instytucji finansowej, są wyłączone z zakresu obowiązywania podatku minimalnego. U firm leasingowych ryzyko jego zapłaty jest minimalne – z uwagi na strukturę kosztów i sposób kalkulacji rentowności, jaki wynika z regulacji dotyczących podatku minimalnego. Okazuje się, że zagrożona podatkiem minimalnym jest podatkowa grupa kapitałowa, która składa się zarówno z firmy leasingowej, jak i banku. Na szczęście nie ma powodów do paniki.
Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na zapytanie „Dziennika Gazety Prawnej” wyjaśniło, że nie prowadzi żadnych prac dotyczących odroczenia lub uchylenia podatku minimalnego. W efekcie podatek będzie obowiązywał w 2024 r., a termin pierwszej płatności przypadnie w 2025 r. Dla większości podatników zobowiązanych do jego zapłaty będzie on upływał 31 marca 2025 r.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wydatek z tytułu wynagrodzenia dla klienta za powstrzymanie się od pisemnego wezwania do odkupu pojazdów przez spółkę nie może być uznany za koszt uzyskania przychodów. Choć dealer, który zapoczątkował sprawę, wskazywał, że takie porozumienie służyłoby ograniczeniu strat finansowych i – mimo poniesienia pewnych kosztów – zabezpieczeniu źródła przychodów, to NSA zaprezentował profiskalną wykładnię, mimo że w przeszłości zdarzało mu się twierdzić, że wydatki mające na celu minimalizację strat mogą być zaliczane do kosztów.
Trzecia odsłona Dyrektywy ATAD ma wprowadzić procedurę służącą identyfikacji tzw. pustych podmiotów. Na przedsiębiorstwa, którym zostanie przypisany taki status, zostaną nałożone dodatkowe obowiązki raportowe. Mogą one również utracić korzyści podatkowe, m.in. preferencje w zakresie WHT. Jednak mimo że regulacje wynikające z Dyrektywy miały obowiązywać od początku 2024 r., proces legislacyjny dotyczący jej wdrożenia jeszcze się nie rozpoczął.
Polska przymierza się do wdrożenia Dyrektywy unijnej w zakresie tzw. globalnego podatku minimalnego. Projekt ustawy, za sprawą którego ma być to możliwe, jest obecnie w fazie opiniowania, a wejście w życie przepisów planowane jest już na 1 stycznia 2025 r. Z uwagi na nieodległy moment wejścia w życie projektowanych regulacji, a także stopień ich skomplikowania, dostosowanie się do nich będzie dla ich adresatów, a więc największych grup kapitałowych, dużym wyzwaniem.
Polityka cen transferowych coraz bardziej zyskuje na znaczeniu, a jej posiadacze mogą liczyć w związku z tym na liczne korzyści. Jedną z największych z nich jest z pewnością to, że zapewniając klarowne zasady i metody ustalania cen w transakcjach wewnątrzgrupowych, minimalizuje się ryzyko negatywnych konsekwencji wynikających z kontroli podatkowej w tym obszarze.
W niedawno wydanej odmowie wydania opinii zabezpieczającej Szef KAS uznał, że założenie nowej spółki i podpisanie w niej umów B2B z dotychczasowymi pracownikami stanowi nadużycie prawa podatkowego. Czy Szef KAS ma rację, czy można mówić o swego rodzaju „ataku” na samozatrudnienie i jaki wniosek z tego rozstrzygnięcia płynie dla branży leasingowej, w której wiele spółek posiada podmioty zależne lub powiązane?
Trwają prace nad tzw. ustawą deregulacyjną, której projekt Ministerstwo Rozwoju i Technologii (MRiT) opublikowało na początku kwietnia 2024 r. Ustawa ma być odpowiedzią na zidentyfikowane problemy w obszarach prawa gospodarczego i administracyjnego, dotyczące m.in. wprowadzania nowych przepisów, prowadzenia kontroli podatkowych czy ograniczania biurokracji i barier prawnych. Według ostatnich zapowiedzi projekt może trafić pod obrady Sejm w lipcu.
Od 2022 r., kiedy CIT estoński w związku ze zmianami przepisów znacznie zyskał na popularności, pojawiają się liczne interpretacje organów podatkowych, w których sprzedaż wierzytelności własnych kwalifikowana jest do tzw. przychodów pasywnych. Przyjęcie takiej wykładni może stanowić poważny problem dla przedsiębiorstw, które wykorzystują faktoring i jednocześnie korzystają z ryczałtu od dochodów spółek lub planują wybór tej formy opodatkowania.
Ministerstwo Finansów nieformalnie zapowiada, że kolejne odroczenia obowiązku wdrożenia tzw. JPK_CIT nie będą mieć miejsca. Ponieważ u największych podatników – czyli niemal całej branży leasingowej – pierwsze obowiązki w tym obszarze pojawią się już 1 stycznia 2025 r., nie powinni oni zwlekać z wdrożeniem. Tym bardziej, że dla branży wdrożenie nowych struktur może się okazać dużym wyzwaniem.
Niezwrócone środki finansowe nie stanowią strat w środkach obrotowych i z tego powodu nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Takie stanowisko zajął WSA w Warszawie, który wskazał, że w przypadku utraty składników majątku niemających wartości podatkowej nie powstaje strata w rozumieniu tego pojęcia na gruncie ustawy o CIT, oddalając tym samym skargę podatnika na interpretację indywidualną wydaną na jej wniosek przez Dyrektora KIS na gruncie podatku CIT. Niewykluczone jednak, że tę sprawę ostatecznie rozstrzygnie NSA.
Ministerstwo Finansów nieformalnie zapowiada, że kolejne odroczenia obowiązku wdrożenia tzw. JPK_CIT nie będą mieć miejsca. Ponieważ u największych podatników pierwsze obowiązki w tym obszarze pojawią się już 1 stycznia 2025 r., nie powinni oni zwlekać z wdrożeniem. Prace z tym związane należy rozpocząć od identyfikacji obligatoryjnych działań do wykonania.
Tylko i wyłącznie postanowienie o umorzeniu postępowania karnego umożliwia uznanie środków utraconych na skutek oszustwa za stratę stanowiącą koszt podatkowy. Takie stanowisko zajął Dyrektor KIS w niedawnej interpretacji indywidualnej. To nie pierwsze tego typu rozstrzygnięcie. Korzystniejsze dla podatnika stanowisko w podobnej sprawie zajął w ubiegłym roku WSA w Łodzi, ale z uwagi na skargę kasacyjną wniesioną przez organ podatnicy, którzy znaleźli się w podobnej sytuacji, muszą czekać na orzeczenie NSA.
Na gruncie orzecznictwa sądów można dopuścić argumentację, zgodnie z którą możliwe jest wznowienie i kontynuowanie umowy leasingu – nawet mimo złożenia oświadczenia woli o jej wypowiedzeniu. Aby tak się stało, w sytuacji gdy korzystający ureguluje swoje zobowiązania, finansujący powinien sporządzić pisemne oświadczenie o cofnięciu wypowiedzenia umowy, a następnie uzyskać pisemne potwierdzenie od korzystającego, że ten wyraża zgodę na cofnięcie oświadczenia złożonego wcześniej przez leasingodawcę.
Rząd pracuje nad nowym programem dopłat do samochodów elektrycznych, który miałby rozszerzyć preferencje związane z zakupem takich pojazdów funkcjonujące w ramach programu „Mój Elektryk”. Ostateczny kształt nowych regulacji nie jest jeszcze znany, ale można spodziewać się, że wątpliwości natury podatkowej, które będą mieli jego beneficjenci będą zbliżone do tych, które obserwujemy dziś. Te zaś dotyczą głównie tego, czy dotacja stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, a także to, czy wykorzystanie otrzymanych środków pozwala na rozpoznanie kosztu.
WSA w Warszawie uchylił niekorzystną dla podatnika interpretację indywidualną Dyrektora KIS w zakresie warunków zastosowania ulgi na prototyp z art. 18ea ustawy o CIT. Sąd wskazał, że jedynym kryterium dla uznania danego wydatku za koszt produkcji próbnej jest jego niezbędność, a nie moment jego poniesienia. Z orzeczenia wynika również, że nie ma przeszkód, by ulgą objąć koszty związane z ceną wykupu przedmiotu leasingu operacyjnego, a także opłatą wstępna i częścią kapitałową rat w przypadku leasingu finansowego.
Ostatnie tygodnie przynoszą coraz więcej informacji na temat nowych planów polskiego rządu w kwestii warunków KPO dotyczących podatków związanych z zakupem i posiadaniem samochodu. Zmianie uległy przede wszystkim założenia dotyczące podatku od aut spalinowych, który ma zostać przekształcony w program dopłat do pojazdów elektrycznych. Modyfikacji – i to już od przyszłego roku – mają ulec zasady naliczania akcyzy, która wspólnie z opłatą rejestracyjną ma utworzyć nową daninę.
WSA w Warszawie poparł stanowisko podatnika, a tym samym uznał błąd w interpretacji przepisów ustawy o CIT przez Dyrektora KIS. Zdaniem Sądu, zaliczki wypłacone przez NFZ w ramach tzw. 1/12 kontraktu nie były przychodem w chwili wystawienia faktury VAT, ponieważ nie powodowały one przysporzenia o charakterze definitywnym. Spór dotyczący rozliczeń z okresu pandemii COVID-19 ostatecznie będzie musiał jednak rozstrzygnąć NSA.
W ostatnich miesiącach ustawodawca aktywnie modyfikuje ustawę o rachunkowości, wprowadzając szereg nowych przepisów w odpowiedzi na zmieniające się przepisy unijne. Przejrzystość podatkowa ma zostać zwiększona poprzez nałożenie nowych obowiązków raportowych na międzynarodowe korporacje. Większego grona polskich podatników będą dotyczyć zmiany w zakresie kryteriów progowych dla celów rachunkowości oraz sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.
Przepisy dotyczące kosztów finansowania dłużnego od momentu ich wejścia w życie w 2019 r. pozostają przedmiotem licznych sporów pomiędzy podatnikami a fiskusem na różnych płaszczyznach. Jeden z nich dotyczy tego, czy kosztami finansowania dłużnego są należności z tytułu zawartych przez podatnika umów leasingu operacyjnego w ujęciu podatkowym. Ustawodawca nie wykorzystał okazji, by doprecyzować tę kwestię w ramach nowelizacji z 2021 r. Chaos pogłębia fakt, że odmienną wykładnię przepisów stosują organy, odmienną zaś sądy.
